မြက်ခင်းပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှု

၁။ ရေလောင်းခြင်း

ရေလောင်းခြင်းသည် မြက်ခင်းပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု၏ အဓိကအစီအမံများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ မြက်ခင်းများအတွက် ရေလောင်းခြင်းသည် "မိုးခေါင်မှု" ကို သက်သာစေရုံသာမက အာဟာရဓာတ်များ ပြိုကွဲခြင်းနှင့် စုပ်ယူခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက မြက်ခင်းပင်များ၏ ခြေရာနှင့် ယိုယွင်းပျက်စီးမှုခံနိုင်ရည်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်း၊ မြက်ခင်းပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို မြန်ဆန်စေခြင်း၊ မြက်ခင်းများ စောစောစီးစီး အစိမ်းရောင်ပြောင်းလာစေရန်၊ အဝါရောင်ပြောင်းခြင်းကို နှောင့်နှေးစေခြင်းနှင့် စိမ်းလန်းစိုပြည်ခြင်းနှင့် မြင်ကွင်းကို ကြာရှည်စေခြင်းတို့ကိုလည်း တိုးတက်ကောင်းမွန်စေသည်။ ၎င်းသည် အအေးပိုင်းမြက်မျိုးစိတ်များကို နွေရာသီတွင် ဘေးကင်းစွာ ရှင်သန်နိုင်ရန်လည်း ကူညီပေးသည်။ မြက်ခင်းရေလောင်းသည့်အချိန်နှင့် ကြိမ်နှုန်းကို နေရာနှင့်အချိန်ပေါ် မူတည်၍ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ထိန်းချုပ်သင့်သည်။ မြောက်ပိုင်းတရုတ်နိုင်ငံတွင် မြေဆီလွှာအပူချိန် ၄-၈°C ရောက်ရှိသောအခါ အအေးပိုင်းမြက်များ၏ အမြစ်များသည် စတင်ကြီးထွားလာပြီး အရွက်များ ကြီးထွားလာသည်။ အပူချိန် ၁၅°C ရောက်ရှိသောအခါ ကြီးထွားမှု အမြန်ဆုံးဖြစ်ပြီး အပူချိန် ၂၇°C ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသောအခါ အိပ်ရာဝင်သွားသည်။ မြက်ခင်းသည် နွေရာသီတွင် ကြီးထွားမှုအားကောင်းခြင်းမှ အိပ်ရာဝင်သည်အထိ အစိမ်းရောင်ပြောင်းလာသည့်အချိန်မှစ၍ ရေများစွာ လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မြေဆီလွှာစိုစွတ်နေစေရန် ဤအချိန်တွင် တစ်ပတ်လျှင် ၁-၂ ကြိမ် ရေလောင်းသင့်သည်။ ပုံမှန်ကြီးထွားနေသော မြက်ခင်းများအတွက် နွေဦးရာသီတိုင်းတွင် အပင်မပေါက်မီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီပြီးနောက် ကြီးထွားမှုရပ်တန့်တော့မည့်အချိန်တွင် ရေစိမ့်ဝင်နိုင်သောရေကို လောင်းပေးသင့်သည်။ ၎င်းတို့ကို စမ်းရေ နှင့် ရေခဲရေ အသီးသီးဟုခေါ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကြီးထွားမှုနှင့် သားရေမြက်ခင်းများ ဘေးကင်းစွာ ဆောင်းရာသီတွင် ရှင်သန်နိုင်စေရန် အလွန်အကျိုးရှိသည်။

၂။ ဓာတ်မြေဩဇာကျွေးပါ

မြက်ခင်းပင်များသည် မျိုးမပွားခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း၊ မြက်ခင်းရွက်များသည် မှောင်မိုက်သောအစိမ်းရောင်ရှိပြီး ကြွယ်ဝစွာကြီးထွားစေရန်၊ ဟန်ချက်ညီသောကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် မြက်ခင်း၏ပေါင်းပင်များနှင့် နင်းခြေမှုဒဏ်ခံနိုင်ရည်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် မြေဩဇာကျွေးရန် လိုအပ်ပါသည်။ မြက်ခင်းတည်ဆောက်သည့်အခါ အော်ဂဲနစ်မြေဩဇာထည့်ခြင်းအပြင်၊အပေါ်ယံဝတ်စားဆင်ယင်မှုစိုက်ပျိုးရာသီအတွင်း နှစ်စဉ် ၁-၂ ကြိမ် ပြုလုပ်သင့်သည်။ အပေါ်မှ စိုက်ပျိုးခြင်းသည် ဓာတုမြေဩဇာများ၊ အဓိကအားဖြင့် နိုက်ထရိုဂျင်မြေဩဇာများကို အများဆုံးအသုံးပြုသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယူရီးယားကို ၆၆၇ စတုရန်းမီတာလျှင် ၂ ကီလိုဂရမ်ခန့် ပေးရသည်။ ၎င်းကို မြက်ခင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ဖြန်းပြီးနောက် ရေလောင်းနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် မိုးမရွာမီ မြက်ခင်းပေါ်တွင် ဖြန်းနိုင်သည်။

၃။ သစ်ကြားသီး

မြက်ခင်းပြင်၏ ပုံမှန်ကြီးထွားမှုနှင့် ကြော့ရှင်းသောအသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဖြတ်တောက်ခြင်း သို့မဟုတ် လိပ်ခြင်းဟုလည်း လူသိများသော ဖြတ်တောက်ခြင်းသည် အရေးကြီးသောလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မြက်ခင်းပြင်အပင်များ၏ ခိုင်မာသော ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော အစိတ်အပိုင်းများ၏ ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ရန် အမြင့်တစ်ခုတွင် ၎င်းတို့ကို ချုံ့ရန် အသုံးပြုပြီး၊ ထို့ကြောင့် အပင်ပွားခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ အရွက်သိပ်သည်းဆကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်းနှင့် မြက်ခင်းပြင်ကို ပြားချပ်ချပ်မျက်နှာပြင်ဖြင့် နိမ့်ပြီးသပ်ရပ်စွာထားရှိခြင်း။ မြက်ရိတ်ခြင်း၏ ကြိမ်နှုန်းနှင့် အမြင့်ကို စီမံခန့်ခွဲမှုအဆင့်၊ မြက်ခင်းပြင်အမျိုးအစား၊ မြက်မျိုးစိတ်၊ အပူချိန်နှင့် ဒေသကဲ့သို့သော အချက်များက သက်ရောက်မှုရှိသည်။ မြက်ခင်းပြင်တွင် ထိန်းသိမ်းမှုအဆင့်မြင့်မားပြီး ရေလောင်းခြင်းနှင့် မြေဩဇာကောင်းမွန်စွာ ကျွေးမွေးခြင်းရှိပါက ၎င်းကို ပိုမိုမကြာခဏ ရိတ်ရန် လိုအပ်ပြီး ပြောင်းပြန်လည်းဖြစ်သည်။ အရွက်ကြမ်းမျိုးစိတ်များကို အရွက်ကြမ်းမျိုးစိတ်များထက် ပိုမိုမကြာခဏ ခုတ်ထွင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ မြောက်ပိုင်းတွင် အပူချိန်နိမ့်ပြီး မြက်ခင်းပြင်များသည် နှေးကွေးစွာကြီးထွားပြီး တောင်ပိုင်းတွင် မြက်ခင်းပြင်များထက် ရိတ်သိမ်းမှုနည်းပါးသည်။ ရိတ်သိမ်းသည့်အမြင့်ကို တတ်နိုင်သမျှ နိမ့်အောင်ထားသင့်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် အလှဆင်မြက်ခင်းပြင်များအတွက် ၄-၆ စင်တီမီတာနှင့် သာမန်မြက်ခင်းပြင်များအတွက် ၈ စင်တီမီတာထက် မပိုစေရ။ မြက်ခင်းပြင်၏ ရိတ်သိမ်းသည့်အမြင့်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် မြက်ခင်းပြင်၏ ကြီးထွားမှုအမြင့်သည် ရိတ်သိမ်းသည့်အမြင့်၏ ၁/၃ ထက်ကျော်လွန်သည့်အခါ အချိန်မီ ခုတ်ထွင်သင့်သည်။ အကိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် အကြွင်းအကျန်များစွာမရှိပါက မြက်ခင်းပေါ်တွင် ထားခဲ့နိုင်ပြီး မြေဆီလွှာ၏ အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများပါဝင်မှု မြှင့်တင်ရန် ပြိုကွဲစေနိုင်သည်။ ပင်စည်နှင့် အရွက်များစွာကို မြက်ခင်းပေါ်တွင် ညှပ်ပြီးထားခဲ့ပါက မြက်ခင်း၏အသွင်အပြင်ကို ထိခိုက်စေပြီး မြက်ခင်းရောဂါများ ဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် ဖယ်ရှားသင့်သည်။

၄။ ပေါင်းပင်များကို ဖယ်ရှားပါ

ပေါင်းပင်များသည် မြက်ခင်းကြီးထွားမှု၏ အဓိကရန်သူဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် မြက်ခင်း၏အရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေပြီး မြက်ခင်း၏ မူလပုံစံနှင့် သပ်ရပ်သောအသွင်အပြင်ကို ဆုံးရှုံးစေပြီး မြင်ကွင်းကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ ပြင်းထန်သောကိစ္စများတွင် မြက်ခင်း၏ပုံမှန်ကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်စေပြီး မြက်ခင်းသည် အပိုင်းပိုင်းသေဆုံးပြီး လူသူကင်းမဲ့သွားစေသည်။ ပေါင်းပင်ရှင်းလင်းနည်း နှစ်မျိုးရှိသည်- တစ်ခုမှာ လက်ဖြင့်ပေါင်းပင်များကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြစ်သည်။ ဓားတစ်ချောင်းကို အသုံးပြု၍ သင့်မြက်ခင်းရှိ ပေါင်းပင်များကို တူးထုတ်ပြီး အမြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားသည်။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဓာတုပေါင်းသတ်ဆေးများကို အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကိုအသုံးပြုသည့်အခါ မြက်အမျိုးအစားအလိုက် ပေါင်းသတ်ဆေးအမျိုးအစားကို ရွေးချယ်သင့်ပြီး ပေါင်းသတ်ဆေး၏ ပမာဏနှင့် ဆေးပမာဏကို တင်းကြပ်စွာထိန်းချုပ်သင့်သည်။

၅။ မြေဆီလွှာထည့်ပါ

လူလုပ်ပျက်စီးမှုကြောင့် မြက်ခင်းပြင်သည် အခေါင်းပေါက်ဖြစ်ပြီး မြက်ပင်အမြစ်များ ပေါ်လွင်နေသောကြောင့် မြက်မျိုးစေ့များ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားစေရန်အတွက် နှစ်စဉ်တိုးမြှင့်ပေးရမည်။ ဆောင်းရာသီ သို့မဟုတ် နွေဦးရာသီအစောပိုင်းတိုင်း မြေဆီလွှာကို ပိုမိုထည့်ပါ၊ မြေဆီလွှာကို တစ်ကြိမ်လျှင် ၀.၅ မှ ၁.၀ စင်တီမီတာခန့် အထူထည့်ပါ။ အလွန်ထူလွန်းခြင်း မရှိသင့်ပါ၊ မဟုတ်ပါက အဖူးများကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်လိမ့်မည်။ မြေဆီလွှာထည့်ခြင်းကို အော်ဂဲနစ်မြေသြဇာများနှင့်လည်း ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ မြေဆီလွှာကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး မြေဆီလွှာ၏ မြေဩဇာကောင်းမွန်မှုကို တိုးမြှင့်ရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာ ရေနှင့်မြေဆီလွှာ တိုက်စားမှုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် မြက်ခင်းပြင်၏ ချောမွေ့မှုနှင့် အလှအပကို တိုးမြှင့်ရန်ဖြစ်သည်။

၆။ လှိမ့်ခြင်း

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အခေါင်းပေါက်ထွက်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဆောင်းရာသီတွင် မြက်ခင်းမြေဆီလွှာသည် အေးခဲသွားပြီး မြက်ပင်၏အမြစ်များသည် မြေကြီးမှ ကွဲကွာပြီး မြေပြင်နှင့်ထိတွေ့လေ့ရှိပြီး နေရောင်နှင့်ထိတွေ့သောအခါ အလွယ်တကူသေဆုံးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မြေဆီလွှာသည် အပင်ပေါက်သည်အထိ အရည်ပျော်မသွားမီ မြေဆီလွှာအစိုဓာတ် အသင့်အတင့်ရှိနေချိန်တွင် မြက်ခင်းကို များသောအားဖြင့် လှိမ့်လေ့ရှိသည်။ မြက်ခင်းပြင်လှိမ့်ခြင်းပျော့ပျောင်းသော မြက်ပင်အမြစ်များကို အောက်ခံမြေဆီလွှာနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်ရုံသာမက မြက်ခင်း၏ ချောမွေ့မှုကိုလည်း တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပါသည်။ ဖိခြင်းကို မကြာခဏ မြေဆီလွှာထည့်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လေ့ရှိသည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အခေါင်းပေါက်ပြုလုပ်ခြင်းသည် မြေဆီလွှာ၏ စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး မြက်ခင်းသည် ရေနှင့် မြေဩဇာကို စုပ်ယူရန် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။

၇။ ပြင်းထန်သောရောဂါနှင့် အန္တရာယ်များကို ကာကွယ်ခြင်း

၄ ရောဂါ

① သံချေး၏ အဓိကလက္ခဏာမှာ ပင်စည်နှင့် အရွက်များပေါ်တွင် အနီရောင်အညိုရောင် အမှုန့်များ သို့မဟုတ် အစင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အညိုရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သံချေးမျိုးစေ့များသည် ဧပြီလတွင် စတင်ပျံ့နှံ့ပြီး အရွက်များပေါ်တွင် ပထမဆုံးပေါ်လာပြီးနောက် နွေရာသီတွင် အပင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ပြင်းထန်သောကိစ္စများတွင် မြက်ခင်းသည် ကျယ်ပြန့်သောနေရာများတွင် ညှိုးနွမ်းပြီး သေဆုံးနိုင်သည်။ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းနည်းလမ်းမှာ ပထမဦးစွာ နွေရာသီတွင် နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်မြေဩဇာ အသုံးမပြုရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာ ၎င်းကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ထိန်းချုပ်ရန် ဓာတုနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။

⑵ပိုးမွှားများ

① ဤအင်းဆက်သည် မြက်ခင်းများကို ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးစေပါသည်။ ၎င်းသည် မြက်ပင်များ၏ အမြစ်များနှင့် ပင်စည်များကို စားသုံးပြီး အပင်၏ ရေပေးဝေမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေကာ ပင်စည်နှင့် အရွက်များကို အဝါရောင်ပြောင်းပြီး သေဆုံးစေသည်။ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းနည်းလမ်းများတွင် အနက်ရောင်မီးဖြင့် သတ်ခြင်း၊ ချိုချဉ်အရည်ဖြင့် ထောင်ချောက်ဆင်ခြင်းနှင့် Lesbon အရည် ၁၀၀၀ ဆ ၄၀% ဖြင့် ပက်ဖျန်းခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ② ချွန်ထက်သော ခေါင်းရှိသော ကျိုင်းကောင်သည် အရွက်များနှင့် နူးညံ့သော ပင်စည်များကို ကိုက်ဖြတ်သည်။ ဖြစ်ပွားမှု ပြင်းထန်သောအခါ ပင်စည်နှင့် အရွက်အားလုံးကို စားပစ်လိမ့်မည်။ ဇွန်လမှ သြဂုတ်လအထိ အပြင်းထန်ဆုံး ပျက်စီးမှုဖြစ်သည်။ ထိန်းချုပ်နည်းလမ်းမှာ ဧကတစ်ဧကလျှင် trichlorfon သို့မဟုတ် dichlorvos ၀.၅ ကီလိုဂရမ်ကို ရေ ၅၀၀ ကီလိုဂရမ်ဖြင့် ပက်ဖျန်းခြင်းဖြစ်သည်။ မနက်ပိုင်းတွင်လည်း လူအင်အားကို စုစည်းသတ်နိုင်သည်။ ③ သေးငယ်သော တီကောင်များသည် ပင်စည်ငယ်များနှင့် အရွက်များကိုသာ စားသုံးသောကြောင့် မြက်ခင်းများ ပုံမှန်ကြီးထွားမှု မရှိစေပါ။ ပြင်းထန်သောကိစ္စများတွင် အပင်များသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲ၍ သေဆုံးနိုင်သည်။ ထိန်းချုပ်နည်းလမ်းမှာ mu လျှင် Dianon EC ၅၀%၊ ၅၀ မှ ၁၀၀ ml သို့မဟုတ် ၂၅% carbaryl စိုစွတ်စေသော အမှုန့်၊ mu လျှင် ၂၀၀ မှ ၂၅၀ ml ကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။