မြက်ခင်းမျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာ၏ အဓိကနည်းပညာဆိုင်ရာအချက်များ

အပေါ်ယံမြေဆီလွှာ ဖုံးအုပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မြက်ခင်းပေါ်တွင် မြေဆီလွှာပါးလွှာကို ခင်းကျင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကြီးထွားနေသော မြက်ခင်းပေါ်တွင် လိမ်းပေးခြင်းဖြစ်သည်။ မြက်ခင်းပေါ်တွင် မြက်ခင်းဖုံးအုပ်ခြင်းသည် မြက်ခင်းအလွှာကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ မျက်နှာပြင်ကို ညှိပေးခြင်း အပါအဝင် ရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။အားကစားကွင်းဒဏ်ရာရ သို့မဟုတ် ရောဂါရှိသော မြက်ခင်းပြင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ ဆောင်းရာသီတွင် မြက်ခင်းပြင်များ စိုက်ပျိုးခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်း၊ မြက်ခင်းပြင် စိုက်ပျိုးသည့် အလယ်အလတ်အဆင့်၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ပြောင်းလဲခြင်း စသည်တို့ဖြစ်သည်။ မြက်ခင်းပြင်၏ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ဝိသေသလက္ခဏာများ၊ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ၊ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုနည်းလမ်းများနှင့် မြက်ခင်းပြင် စိုက်ပျိုးခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်တို့သည် မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်ထားသော မြေဆီလွှာ လိုအပ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ဂေါက်ကွင်းများ၊ ဘိုးလင်းကွင်းများနှင့် အခြားအားကစားကွင်းများသည် အလုပ်သမားများကို လွယ်ကူချောမွေ့စေရန်အတွက် အလွန်တပြေးညီဖြစ်သော မြက်ခင်းပြင်များ လိုအပ်သည်။ အသေးစားမှ အလတ်စား မမှန်သော မျက်နှာပြင်များသည် နင်းခြေခြင်း၊ ရာသီဥတုအခြေအနေများ၊ မြက်ခင်းပြင် ကြီးထွားမှုနှင့် အခြားအချက်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အသေးစားနှင့် အလတ်စား လှိုင်းထခြင်းများကို မျက်နှာပြင်ကို မြေဆီလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်းဖြင့် ချိန်ညှိနိုင်သည်။ မျက်နှာပြင်မြေဆီလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော သစ်သီးကော်လာများသည် မြက်ခြောက်စုပုံခြင်း သို့မဟုတ် အခြားဆက်စပ်ပြဿနာများ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသည်။ မသင့်လျော်သော မြေဆီလွှာပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော သစ်သီးကော်လာများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သင့်လျော်သော မြေဆီလွှာဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်ဖုံးအုပ်ပြီးနောက် ရေနုတ်မြောင်း ကောင်းမွန်ခြင်း၊ လေဝင်လေထွက်ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် ခိုင်မာသော ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကောင်းမွန်သော မြက်ခင်းပြင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖွဲ့စည်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအစီအမံသည် အားကစားကွင်း မြက်ခင်းပြင် စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် အရေးကြီးသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်။ အလွှာလိုက်ခြင်း မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာနှင့် ဆက်စပ်သော အဖြစ်များသောပြဿနာတစ်ခုမှာ မြက်ခင်းမြေဆီလွှာအလွှာနှင့် မတူညီသောမြေဆီလွှာကို ရေရှည်အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလွှာလိုက်အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြစ်သည်။ မြေဆီလွှာပရိုဖိုင်တွင် သဲ သို့မဟုတ် အခြားကြမ်းတမ်းသောပစ္စည်းများရှိနေသည့်အခါ အပေါ်ယံမြေဆီလွှာသည် မကြာခဏစိုစွတ်သောအခြေအနေတွင်ရှိပြီး အမြစ်ကြီးထွားမှုကို ဟန့်တားသည်။ မြက်ခင်းအမြစ်အလွှာကဲ့သို့သော မြေဆီလွှာရှိ မြေဆီလွှာအမျိုးအစားအနည်းငယ်ကွာခြားမှုများသည်လည်း မြက်ခင်းအမြစ်ဖြန့်ဖြူးမှုအပေါ် ဆိုးကျိုးများစွာဖြစ်စေသည်။ ထို့အပြင် မြေဆီလွှာအပြည့်အဝရောနှောနေကြောင်းသေချာစေရန် မျက်နှာပြင်အလွှာကို မြေဆီလွှာဖြင့်ဖုံးအုပ်ခြင်းပမာဏ သို့မဟုတ် ကြိမ်နှုန်းသည် မလုံလောက်ပါ၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြေဆီလွှာနှင့် အော်ဂဲနစ်အကြွင်းအကျန်များ ကွဲကွာသွားလိမ့်မည်။ အချို့ကိစ္စများတွင် မြေဆီလွှာအလွှာများ ဖုံးအုပ်ခြင်းမှကာကွယ်ရန် မြက်ခင်းအလွှာကိုဖွင့်ရန် မြေဆီလွှာ၏အပေါ်ဆုံးအလွှာကိုအသုံးမပြုမီ ဒေါင်လိုက်ဖြတ်တောက်ခြင်းကို တစ်ခါတစ်ရံလိုအပ်ပါသည်။ တူးဖော်ပြီးနောက် အပေါက်ဖောက်ထားသော မြေဆီလွှာများကို ကြိတ်ခွဲခြင်းသည် မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာကဲ့သို့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ မြက်ခင်းအောက်ရှိမြေဆီလွှာ သင့်လျော်သရွေ့၊ ဤဖြိုခွဲခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပြင်ပမြေဆီလွှာဖြင့် အပေါ်မှဖြည့်တင်းခြင်းနှင့် အတူတူပင် သို့မဟုတ် ပိုကောင်းပါသည်။ သို့သော်၊ မြေဆီလွှာပြိုကွဲမှုပမာဏကို တူးဖော်ခြင်း၏ပြင်းထန်မှု (အရွယ်အစားနှင့် အပေါက်အရေအတွက်) နှင့် မြက်ခင်းခံနိုင်ရည်ရှိသော တူးဖော်မှုပမာဏဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ အပေါ်ယံမြေဆီလွှာဖုံးအုပ်မှုသည် ဤအချက်များကြောင့် သက်ရောက်မှုမရှိဘဲ အခြားထွန်ယက်မှုနည်းလမ်းများမပါဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် မြေဆီလွှာကို တူးဖော်ပြီး ဖုံးအုပ်သည့်အခါ အလွှာဖွဲ့စည်းခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အသီးကော်လာကို သဲဖြင့်ဖုံးအုပ်သည့်အခါ သဲသည် အပေါက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြောင်းသေချာစေရန် အပေါက်များကို ဦးစွာတူးဖော်လေ့ရှိသည်။ အပေါက်မှယူဆောင်လာသော မြေဆီလွှာအစင်းများကို ဖယ်ရှားသင့်သည်။ သဲ၏အထူသည် တူးဖော်စက်၏ အများဆုံးထိုးဖောက်နိုင်သောအနက်ထက် ကျော်လွန်သည်အထိ မြေဆီလွှာအစင်းများကို နေရာတွင် ဖြိုခွဲ၍မရပါ။ မဟုတ်ပါက သဲနှင့် မြေဆီလွှာကြား ပြတ်တောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဆိုးကျိုးများဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။

၂။ မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာရွေးချယ်မှု မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာအဖြစ်အသုံးပြုသောမြေဆီလွှာရွေးချယ်မှုသည် အရေးကြီးဆုံးရှုထောင့်များထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည်။မြက်ခင်းစီမံခန့်ခွဲမှု။ ထို့ကြောင့် အသီးကော်လာအသစ်တစ်ခုတည်ဆောက်သည့်အခါ နောက်ပိုင်းအသုံးပြုရန်အတွက် မြေဆီလွှာအချို့ကို ကြိုတင်ဖယ်ထားသင့်သည်။ မြေပြန့်နှင့် အပေါ်ယံဖုံးမြေဆီလွှာအတွက် လိုအပ်သောမြေဆီလွှာသည် မြေဆီလွှာအော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများပါဝင်မှုတွင်သာ ကွဲပြားသည်။ အပေါ်ယံဖုံးမြေဆီလွှာသည် အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများ မလိုအပ်ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြက်ခင်းကြီးထွားမှုသည် အနာဂတ်လိုအပ်ချက်များအတွက် လုံလောက်သော အော်ဂဲနစ်အကြွင်းအကျန်များကို ထုတ်လုပ်ပေးမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ၊ အပေါ်ယံမြေဆီလွှာဖုံးအုပ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုမှာ မြက်ခြောက်အလွှာအလွန်အကျွံစုပုံခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ဤအော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများ ပြိုကွဲခြင်းကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဒေသတွင်းမြေဆီလွှာသည် မသင့်လျော်ပါက ကော်လာပရိုဖိုင်ပြဿနာ၏ပြင်းထန်မှုနှင့် အပေါ်ယံဖုံးအုပ်ခြင်း၊ စီမံခန့်ခွဲမှု သို့မဟုတ် အခြားအစီအမံများမှတစ်ဆင့် ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော ကော်လာအရည်အသွေးအဆင့်ပေါ် မူတည်၍ ကော်လာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည် သို့မဟုတ် သင့်လျော်သော အပေါ်ယံမြေဆီလွှာကို ရွေးချယ်ရမည်။ တူညီသောဖွဲ့စည်းမှုကို ရရှိရန်ခက်ခဲသောကြောင့် ပြင်ပမြေဆီလွှာကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ပိုမိုခက်ခဲသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သဲမြေဆီလွှာကို အသုံးပြုရန် ယူဆကြသည်။ မကြာသေးမီက လူများသည် သဲကို လုံးဝအသုံးပြုလေ့ရှိပြီး ရလဒ်များသည် ကောင်းမွန်သောရလဒ်များကို ပြသသည်။ သို့သော် သဲကို ကြာရှည်စွာ အဆက်မပြတ်အသုံးပြုပါက သဲအလွှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မာကျောသောမျက်နှာပြင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နေ့စဉ်စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ရေနှင့် ဓာတ်မြေဩဇာများ ပိုမိုလိုအပ်သည်။ သဲသည် ရေစိုခံလာပါက ဒေသတွင်းခြောက်သွေ့မှုဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်တက်လာသည်။

၃။ မြေဖုံးမြေပမာဏ မြေဖုံးမြေပမာဏကို တစ်ကြိမ်ချင်းစီ သို့မဟုတ် စိုက်ပျိုးရာသီတစ်လျှောက်လုံးတွင် မြေဖုံးမြေပမာဏသည် မြေဖုံးရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ပေါ်တွင် မူတည်ပါသည်။ မညီမညာဖြစ်နေသော ဧရိယာကြီးတစ်ခုကို ပြောင်းလဲပြီး မြက်ခင်းမျက်နှာပြင်ကို ချောမွေ့စေရန်အတွက် မြေဆီလွှာများစွာ လိုအပ်ပါသည်။ အလားတူပင်၊ မြက်ခင်းအမြစ်အလွှာ၏ မြေဆီလွှာဖွဲ့စည်းမှုကို ပြောင်းလဲလိုပါက မြေဖုံးမြေပမာဏများစွာ လိုအပ်ပါသည်။ မြေဖုံးမြေပမာဏ သို့မဟုတ် အကြိမ်ရေကို မြက်ခင်း၏ ဤမြေဆီလွှာများကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းအပေါ် အဓိကမူတည်ပါသည်။ မြေဆီလွှာများလွန်းခြင်းသည် အရွက်များကို အလင်းရောင်မရရှိစေရန် တားဆီးပြီး မြက်ခင်း၏ ကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်စေပါသည်။ ဂေါက်ကွင်း၏ ပတ်တင်စံနှုန်းသည် မျက်နှာပြင်ဖုံးမြေဆီလွှာ၏ အစွမ်းသတ္တိကိုလည်း သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။ ယာယီအသုံးမပြုသော ဂေါက်ကွင်းသည် မျက်နှာပြင်ဖုံးမြေဆီလွှာ ပိုမိုလိုအပ်ပြီး ဆက်လက်ကစားနေသော ဂေါက်ကွင်းသည် မျက်နှာပြင်ဖုံးမြေဆီလွှာ နည်းပါးစွာ အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။ ကောက်ရိုးအလွှာကို ထိန်းချုပ်သည့်အခါ ကောက်ရိုးအလွှာစုပုံနှုန်းသည် မျက်နှာပြင်ဖုံးမြေပမာဏနှင့် အကြိမ်ရေကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ အချို့သော သစ်သီးခြံများသည် ကောင်းစွာမကြီးထွားသည့်အခါ သို့မဟုတ် အော်ဂဲနစ်အကြွင်းအကျန်များကို လျင်မြန်စွာပြိုကွဲစေရန် အခြေအနေများ သင့်လျော်သည့်အခါ အပေါ်ယံမြေဆီလွှာ မလိုအပ်ပါ။ ညှိုးနွမ်းနေသောအလွှာ ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးနေသော အသီးကော်လာများအတွက်၊ အသီးများကို မျက်နှာပြင်မြေဆီလွှာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စတွင်၊ လိုအပ်သော မျက်နှာပြင်မြေဆီလွှာပမာဏသည် 15m3/hm2 ခန့်နှင့် 1.5mm အထူရှိသော ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာဖြစ်သင့်သည်။ အပေါ်ဆုံးအလွှာနှင့် မြက်ခြောက်ရောစပ်ထားသော မြေဆီလွှာသည် နင်းခြေထားသော မြက်ခင်းပြင်တွင် အသုံးဝင်သော အလတ်စားအလွှာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ၎င်း၏ပြိုကွဲမှုပေါ် မူတည်၍ မြေဆီလွှာ၏ အပေါ်ဆုံးအလွှာသည် ကျစ်လစ်သိပ်သည်းမှုကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်၊ အစိုဓာတ်နှင့် အာဟာရဓာတ်အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး အာဟာရဓာတ်များကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ညှိုးနွမ်းနေသောအလွှာသည် ခံနိုင်ရည်နှင့် လေဝင်လေထွက်ကောင်းစေသည်။ ထို့ကြောင့်၊ မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာသည် မြက်ခင်းပြင်ကို ရေတိုအတွင်း တိုးတက်ကောင်းမွန်စေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ မြေဆီလွှာ၏ မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မှုကြောင့် ခြောက်သွေ့သောမြက်ခင်းပြင်သည် ပြိုကွဲမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးပြီး မြေဆီလွှာ၏ အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများ ပါဝင်မှု တိုးလာသည်။ မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မြေဆီလွှာတွင် သန့်စင်သောသဲများစွာကို လိမ်းသောအခါ၊ လိမ်းနှုန်းမှာ 7.5m2/hm2 အထိ နိမ့်နိုင်ပြီး ကြီးထွားမှုကာလအတွင်း နှစ်ပတ်တစ်ကြိမ် လိမ်းနိုင်သည်။ အချို့လူများက အလတ်စားသဲ (0.25-1.0mm) လိမ်းရန်လည်း အကြံပြုကြသည်။ သဲကို အပေါ်ယံမြေဆီလွှာအဖြစ်အသုံးပြုခြင်း၏ ပြဿနာတစ်ခုမှာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အခြားအမှုန်အမွှားများသည် လေထုအနည်ထိုင်ခြင်းနှင့် ရေသွင်းခြင်းမှတစ်ဆင့် သဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ပမာဏများစွာသည် လေဝင်လေထွက်ကို လျော့ကျစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှုန်အမွှားများဖြင့် ပိတ်ထားသော အလွှာများနှင့် ဆက်သွယ်ပြီး ရေစီးဆင်းမှုကောင်းမွန်စေရန်အတွက် ပုံမှန်တူးဖော်ခြင်းနှင့် အပေါက်များကို "သန့်ရှင်းသောသဲ" ဖြင့် ဖြည့်ရန် အကြံပြုထားသည်။ ဤအမှုန်အမွှားများကို ပျော့ပျောင်းစေပြီး ပိတ်ဆို့နေသောအလွှာဖွဲ့စည်းခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် မျက်နှာပြင်ကို မကြာခဏဖုံးအုပ်ခြင်းကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ အသီးကော်လာတွင် သင့်လျော်သော အလယ်အလတ်အနက်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အပေါက်ဖောက်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်မှု များပြားလာပြီးနောက် အသီးကော်လာ၏ အမြင့်သည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာနိုင်သည်။ အထူတိုးလာခြင်းသည် မျက်နှာပြင်ခြောက်သွေ့မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ထည့်သွင်းထားသော မျက်နှာပြင်ဖုံးအုပ်ပစ္စည်းပမာဏသည် တူးဖော်ပြီးနောက် ဖယ်ရှားလိုက်သော မြေဆီလွှာအစင်းများပမာဏနှင့် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ညီမျှသင့်သည်။