ဂေါက်ကွင်းစီမံခန့်ခွဲမှုနည်းလမ်းများ - လေးခု

မြက်မြင့်ဧရိယာများအတွက် လိုအပ်သော စီမံခန့်ခွဲမှုအစီအမံများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၏ ပြင်းထန်မှုသည် အသုံးပြုသော မျိုးစိတ်၊ ကွင်းအသုံးပြုမှု၏ ပြင်းထန်မှု၊ ကစားခြင်းအမြန်နှုန်းနှင့် ပြစ်ဒဏ်များ၏ ပြင်းထန်မှုကဲ့သို့သော အချက်များအပေါ် မူတည်သည်-

၁။ သင့်လျော်စွာ အပြစ်ပေးပါ။ မြင့်မားသော ကြမ်းတမ်းသောနေရာများတွင် ဂေါက်သီးရိုက်အမှားများအတွက် နည်းလမ်းသုံးမျိုးဖြင့် အပြစ်ပေးပါသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ပိုမိုမြင့်မားသော ရိုက်ချက်များမှတစ်ဆင့် ဖြစ်သည်။မြက်ခင်းရိတ်ခြင်းအမြင့်ပေပြစ်ဒဏ်များ။ ဤနည်းလမ်းသည် မြက်မြင့်ဒေသများတွင် အသုံးအများဆုံးပြစ်ဒဏ်နည်းလမ်းလည်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ မြက်ထူထပ်သောမြက်များမှတစ်ဆင့် အပြစ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ မြက်ထူထပ်သောမြက်စုများသည် မြက်စုများကြားတွင် မြေပြင်ဗလာပေါ်လွင်နေပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက်ကြီးထွားသည်။ ဘောလုံးသည် မြက်စုများကြားရှိ မြေပြင်ဗလာပေါ်တွင် ကျသောအခါ ဘောလုံးကို ကောင်းစွာထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲပြီး ကစားရန်ခက်ခဲစေသည်။ ဤအခြေအနေသည် နွေရာသီမိုးခေါင်မှုနှင့် မြေဆီလွှာအခြေအနေများတွင် ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ သဲပါဝင်မှုမြင့်မားသော မြက်မြင့်ဒေသများ၊ တတိယနည်းလမ်းမှာ ပွယောင်းယောင်းမြက်ခင်းပြင်ပြစ်ဒဏ်မှတစ်ဆင့် ဖြစ်သည်။

၂။ မြက်ရိတ်သည့် အမြင့်ကို ထိန်းထားပါ။ မြက်မြင့်များထဲတွင် ဘောလုံးများကျနေသည်ကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ မြင်တွေ့နိုင်စေပါသည်။ ဘောလုံးသည် မြက်မြင့်များထဲတွင် ကျနေပြီး ရှာရခက်ပါက ဘောလုံး၏အမြန်နှုန်းကို ထိခိုက်စေပါသည်။

၃။ မြက်မြင့်ဒေသရှိ မြက်ခင်းပြင်တွင် မြေဆီလွှာကို ပြုပြင်ရန်၊ မြေဆီလွှာတိုက်စားမှုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှုပြင်းထန်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အမြစ်စနစ်နှင့် ပိုမိုကြွယ်ဝသော အမြစ်စနစ်ရှိသင့်သည်။ ထို့အပြင်၊ မြက်မြင့်ဒေသရှိ မြက်ခင်းပြင်သည် ဂေါက်ကွင်းနှင့် လူများ၏ နင်းခြေမှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး နင်းခြေခြင်းကြောင့် မြက်ခင်းများ သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း၊ မြေဆီလွှာပေါ်လွင်ခြင်းနှင့် မြေဆီလွှာတိုက်စားခြင်းတို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်ရမည်။

၄။ မြက်ခင်းမြင့်ဧရိယာရှိ မြက်ခင်းသည် ကွင်း၏ စီမံခန့်ခွဲမှုကုန်ကျစရိတ်များကို လျှော့ချရန်နှင့် ကစားသမားများအား အပြစ်ပေးမှုနှင့် စိန်ခေါ်မှုများအတွက် အခွင့်အလမ်းများ ပေးစွမ်းနိုင်ရန်အတွက် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ကောင်းစွာ ကြီးထွားနိုင်ရမည်။

ပိုးမွှားနှင့် ရောဂါစီမံခန့်ခွဲမှု အထက်ဖော်ပြပါစံနှုန်းများအပြင်၊ ဂရင်းများ၊ တီးများ၊ ဖဲဝေးများနှင့် ကြမ်းတမ်းသောနေရာများတွင် ပိုးမွှားနှင့် ရောဂါစီမံခန့်ခွဲမှုအတွက် မတူညီသောလိုအပ်ချက်များလည်း ရှိပါသည်။

1.အစိမ်းရောင်ထည့်ခြင်း: မြက်ခင်းဖုံးလွှမ်းမှုသည် ၉၉% ထက်ပို၍ ရှိသင့်ပြီး၊ ထင်ရှားသော ဒဏ်ရာများ၊ ပေါင်းပင်များ မရှိရဘဲ စတုရန်းမီတာလျှင် ပိုးမွှား ၃ ကောင်ထက် မပိုစေရ။

၂။ စားပွဲခုံ- မြက်ခင်းပြင်ဖုံးလွှမ်းမှုသည် ၉၇% ထက်ပို၍ရှိသင့်ပြီး၊ ရောဂါကျနေသောနေရာများသည် မြက်ခင်းပြင်ဧရိယာ၏ ၃% ထက် မပိုသင့်ပါ၊ စတုရန်းမီတာလျှင် ပေါင်းပင် ၂ ပင်ထက် မပိုသင့်ပါ၊ နှင့် စတုရန်းမီတာလျှင် ပိုးမွှား ၅ ကောင်ထက် မပိုသင့်ပါ။

၃။ ဖဲကြိုးလမ်း- မြက်ခင်းပြင်ဖုံးလွှမ်းမှုသည် ၉၅% ထက်ပို၍ရှိသင့်ပြီး၊ ရောဂါကျနေသောအစက်အပြောက်များသည် မြက်ခင်းပြင်ဧရိယာ၏ ၃% ထက်မပိုသင့်ဘဲ၊ စတုရန်းမီတာလျှင် ပေါင်းပင် ၃ ပင်ထက်မပိုသင့်ဘဲ၊ စတုရန်းမီတာလျှင် ပိုးမွှား ၅ ကောင်ထက်မပိုသင့်ပါ။

၄။ မြက်မြင့်ဧရိယာ- မြက်ခင်းဖုံးလွှမ်းမှုသည် ၉၀% ထက်ပို၍ရှိသင့်ပြီး၊ ရောဂါကျနေသောအစက်အပြောက်များသည် မြက်ခင်းဧရိယာ၏ ၅% ထက်မပိုသင့်ဘဲ၊ ပေါင်းပင်အရေအတွက်သည် စတုရန်းမီတာလျှင် ၅ ခုထက်မပိုသင့်ဘဲ၊ ပိုးမွှားအရေအတွက်သည် စတုရန်းမီတာလျှင် ၇ ခုထက်မပိုသင့်ပါ။
ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ ပန်းပွင့်ချိန်ကို တစ်ပတ်ထက်ပို၍ တိုးချဲ့နိုင်ပြီး ဆောင်းဦးရာသီ ခရစ်စန်သီမမ်ပန်းများ၏ ပန်းပွင့်ချိန်ကို တစ်လထက်ပို၍ တိုးချဲ့နိုင်သည်။